मी
काही महिन्यांपूर्वी रेडिओ कम सीडी व कॅसेट प्लेअर घेतला होता, त्यातला
रेडिओ मी रोज दुपारी 2 तास लावते, तिथे रेडिओ जिंदगी वर जुनी हिंदी गाणी
लागतात, आज मनात आले की सीडी ऐकू, बऱ्याच सीड्या आहेत, त्यातली एक सीडी
आनंद देऊन गेली, बघू तरी कोणती गाणी आहेत म्हणून लावली तर पहिलेच गाणे
गणपतीचे, आणि आज गणेश चतुर्थी ! काय हा योगायोग ! ही गाणी आम्हाला मनोगती
वरदा ने रेकॉर्ड करून दिली आहेत, 2006-2007 च्या दरम्यान वरदा आमच्या
wilmington च्या घरी आली होती, मनोगत वर तिची व्यक्तीगत निरोपावर आमची
ओळख झाली आणि तिने आम्हाला विचारले तुमच्या घरी 2 दिवस रहायला आले तर
चालेल का? आम्हाला दोघांना खूपच आनंद झाला, 2001 नन्तर आम्हाला पहिल्यांदाच
इतकी मनमोकळी बोलणारी मराठी मुलगी भेटायला आमच्या घरी येणार होती, आम्ही
दोघे तिला विमानतळावर घ्यायला गेलो होतो, मला तर काय करू नी काय नको असे
झाले होते, तिच्याकडे असलेली गाण्याची यादी तिने मला पाठवली व यातली कोणती
गाणी तुम्हाला हवी आहेत ते सांगा म्हणजे ती मी रेकॉर्ड करून देईन, तेव्हा
मी मला अमूक गाणी हवी आहेत ते सांगितले होते. ती आमच्या घरी आल्यावर
अर्थातच मनोगतावर चर्चा झाली, खूप गप्पा मारल्या व तिला आम्ही आमच्या कार
मधून आजूबाजूच्या समुद्र किनाऱ्यावर नेले, नदीवर पण गेलो आणि तिला जायच्या
दिवशी परत विमानतळावर सोडले, नंतर काही वर्षांनी आम्ही दोघे पण तिच्या दोन
वेगवेगळ्या घरी गेलो होतो, जेवणात तिने मुळ्याची भाजी केली होती आणि
आम्हाला गरम गरम पोळ्या वाढल्या, आम्ही तिला व तिच्या मुलांना घेऊन थाई
उपाहारगृहात गेलो, तिची मुले खूप लहान होती, आमच्याशी खूप खेळत होती, मजा
आली होती,, आजच्या दिवशी आठवणी जागृत झाल्या आणि छान वाटले rohinigore 27
August 2025
Wednesday, August 27, 2025
मनोगती मैत्रीण
Thursday, August 21, 2025
मनोगत - एक मराठी संकेतस्थळ जिथे मराठीतून लिहिता वाचता येते.
एके दिवशी विनु विद्यापीठातून घरी आल्यावर त्याने मला सांगितले की तुझ्याकरता एक मराठी वेबसाईट आहे. मी अति आनंदाने ओरडले काय? मराठी वेबसाईट? तुला कशी कळाली? ही गोष्ट आहे २००४ सालामधली. वि म्हणाला अगं आमच्या गाण्यांच्या ग्रूपवर कळाली. लगेच आमचा डेस्क टॉप ऑन. मनोगतावर गेलो आणि विनायक त्या साईटचा सदस्य झाला. त्याने त्याची माहिती प्रोफाईलवर लिहिली. एके दिवशी मनोगतावर मी आलेली दिसले वि ला. हे काय तू पण झालीस सदस्य? मी म्हणाले म्हणजे काय, इथे मराठीत लिहिता वाचता येते. मग मला काही लिहावेसे वाटले तर सदस्य असलेले केव्हाही चांगलेच ना ! मनोगतावर येण्याची नोंद केली की तिथे अजूनही कोणं कोणं आलयं हे दिसायचे. सदस्य आले की त्यांची नावे आम्ही दोघेही वाचत होतो. सुरवातीला सुभाषचंद्र आपटे, नरेंद्र गोळे, अमित चितळे, द्वारकानाथ कलंत्री. प्रशासक या नावाने खुद्द प्रशासक आलेलेही कळायचे. आणि एक दिवस एक टोपण नाव दिसले. ते म्हणजे प्रवासी. या नावाचे आम्हाला दोघांनाही खूप कौतूक वाटले. मला आठवतयं मनोगतावर सुर्वे नावाच्या सदस्याने म्हणी लिहा ही चर्चा टाकली. मला तर खूप मजा आली. सुरवातीला मराठी टंकलेखन थोडे अवघड गेले पण नंतर सराव झाला. म्हणींमध्ये रोज आठवून आठवून २/४ म्हणी मी लिहायला लागले. पत्यांमधल्या चॅलेंज खेळासारखे रोज कुणी ना कुणी म्हणी लिहायचे. आणि त्यामुळे और एक, और दो, असे करत करत बऱ्याच म्हणी जमा झाल्या. त्यावेळी मनोगताकडे इतके लक्ष गेले नव्हते कारण की मी नोकरी करत होते. विनुच्या नोकरी निमित्ताने आम्ही दुसऱ्या गावात स्थलांतरीत झालो आणि माझे विसा स्टेटस बदलले. एच ४ वर वर्क पर्मिट मिळत नसल्याने नोकरी करता येत नाही. त्यामुळे मी घरकोंबडी झाले. सोबतीला मनोगत होते ते खरच खूप छान झाले.
Friday, August 08, 2025
८ ऑगस्ट २०१८
आज संध्याकाळी एकमेकांना बोलावल्यासारखे पावसाळी ढग जमा झाले. खूपच गर्दी केली होती ढगांनी. नंतर थोड्यावेळाने अर्थातच पाऊस कोसळून थांबला. आज सूर्यास्त दिसण्याची चिन्हं दिसत नव्हती. खूप नाही तरी आज सूर्यास्ताने थोडे रंग दाखवले. निळ्यावर गुलाबी उठून दिसत होते. sunset - August 8th 2018 Hendersonvile, NC
Monday, July 28, 2025
2025
मुंबई विमानतळावर उतरलो आणि रपारप पावसाला सुरवात झाली. पावसाने आमचे खूप छान स्वागत केले. केके च्या कारमध्ये स्थानापन्न झालो. वाहनचालक छोटा पोरगा होता. कार छान चालवत होता. कारच्या पुढच्या काचेवर पाऊस अधुन मधून थैमान घालत होता. घाटातही पाण्याचे मोठाले ओहोळ रस्त्यावरून वाहत होते. कार धावत असताना लगतच्या कड्यावरून छोटे छोटे धबधबे पहाताना खूप मजा येत होती. चहापाणी घेण्याकरता कार थांबली. पटकन खाली उतरून भिजतच फूड मॉलमध्ये गेलो. पोरट्याला म्हणालो तूही आमच्या बरोबर चहा घे. मी गरम गरम वडा पाव खाल्ला. सोबत तिखट चटणी होतीच. त्यावर आलं व चहाचा मसाला घातलेला चहा प्यायल्यावर बरे वाटले. कार चालवताना वाहनचालकाने गाणी लावली होती. अर्थात ती नवीनच होती. मनाला भिडत नव्हती. मी म्हणाले जरा जुनी गाणी लाव ना! तर त्याने त्याचा फोन माझ्या हातात दिला आणि म्हणाला तुम्हीच लावा. मग मी किशोर कुमारची गाणी लावली. त्यामुळे प्रवासात आणखी मजा आली. ओ मेरे दिल के चैन,, हम दोनो दो प्रेमी दुनिया छोड चले,, नंतर काही लता मंगेशकरची लावली. आम्ही आईच्या घरी पोहोचलो तेव्हा झुंजुमुंजू झालं होतं. पाऊस पडतच होता. आभाळ ढगाने भरलेले होते. आईच्या दाराची बेल वाजवली. आईला उठायला व चालत यायला वेळ लागतो हे माहीत होते. दार उघडल्यावर आई म्हणाली मी वाटच बघत होते. मला रात्रभर झोप नाही. आईकडे मावशी चहा करायला येतात. त्या यायच्या होत्या. गेल्या गेल्या मी चहाचे आधण गॅसवर ठेवले व आम्ही तिघांनी मिळून सकाळचा पहिला चहा घेतला. आई म्हणाली लगेच अंघोळी उरकून घ्या आणि मी गीझर ऑन केला. घरातून निघाल्यापासून प्रवासाला २४ तासाहून अधिक तास उलटून गेले होते. गरम गरम पाण्याने अंघोळ केल्याने तात्पुरते का होईना ताजेतवाने वाटले. - rohinigore






















































