मला आवडलेली लता मंगेशकर यांची गाणी

 

लता मंगेशकर - भावपूर्ण श्रद्धांजली - माझी आवडती गाणी

१) फैली हुई है सपनोंकी बाहे ..... (कल्पना कार्तिक)

२) कांटोसे खीच के ये आचल ..... (वहिदा रहेमान)

३) रिमझिम गिरे सावन ..... (मौसमी चटर्जी)

४) रूलाके गया सपना मेरा ...... (वैजयंतीमाला)

५) ए फसा ...... (बिंदू)

६) कुछ दिलने कहा .... (शर्मिला टागोर)

७) ओ घटा सावरी ..... (हेमामालिनी)

७) बंगले के पिछे तेरी बेरी के नीचे ..... (अशा पारेख)

८) नैनोमें बदरा छाए .... (साधना)

९) जरासी आहट होती है .... (प्रिया राजवंश)

१०) मोरा गोरा अंग लै ले ...... (नूतन)

११) पल भरमें ये क्या हो गया ..... (शबाना आझमी)

१२) अखियोंको रहेने दे ..... (डिंपल कपाडिया)

१३) माई री मै कासे कहू .... (रेहाना सुलतान)

१४) पानी पानी रे खारे पानी रे ( तब्बू)

१५) कारे बदरा तू न जा न जा ( नलिनी जयवंत)

१६) रहे ना रहे हम ....... (सुचित्रा सेन)

१७) दुश्मन ना करे दोस्त ने ..... (सिम्ता पाटील)

१८) राधा ने माला जपी ...... (मुमताज)

१९) बेईमान तोरे नैनवा निंदिया न आए..... (मधुबाला)

२०) किसीने अपना बनाके मुझ्को ...... (उषा किरण)

२१) कही तो मिलेगी बहारोंकी मंझिल ..... (मीनाकुमारी)

२२) जाने कैसे सपनोमें खो गयी अखिया ........ (लीला नायडू)

२३) सावन के झुले पडे ...... (राखी)

२४) जिंदगी प्यार का गीत है .... (पद्मिनी कोल्हापुरे)

२५) ओ बसंती पवन पागल .... (पद्मिनी)

२६) दिलबर दिल से प्यारे ..... (अरूणा इराणी)

२७) आजकल पाव जमी पर ..... (रेखा)

२८) मेरे हाथोमें नौ नौ चुडिया है ..... (श्रीदेवी)

२९) माये नि माये .... (माधुरी दिक्षित)

३०) तेरे मेरे बीचमें ......... (रती अग्निहोत्री)

३१) ना जिया लागेना .... (सुमित्रा संन्याल)

३२) जाने काहे जिया मोरा डोले ...... (शुभा खोटे)

३३) हवामें उडता जाए ..... (वीणा कुमारी)

३४) मुझे किसीसे प्यार हो गया ....... (नर्गिस)

३५) मस्त पवन है चंचल धारा ...... (कामिनी कौशल)

३६) मोरे नैना सावन भादो ........ (सिमी गरेवाल)

३७) जिया बेकरार है .... (निम्मी)

३८) किस लिए मैने प्यार किया ..... (नंदा)

३९) जोगियासे प्रीत किए दुख होय ...... (निरूपा राय)

४०) जा रे उड जा रे पंछी ..... (माला सिन्हा)

४१) धीरे धीरे मचल ए दिल ए बेकरार ..... (सुरेखा पंडित) ??

४२) बेचारा दिल क्या करे ...... (फरिदा जलाल)

४३) न जाने क्यु होता है ये जिंदगी के साथ ..... (विद्या सिन्हा)

४४) सुबह और श्याम काम ही काम ....... (सुलक्षणा पंडीत)

४५) मेहेलोंका राजा मिला के रानी बेटी राज करेगी ......... (जाहिदा)

४६) नदिया किनारे हेर आए आयी कंगना ..... (जया भादुरी)

४७) भोर भये पनघटपे ..... (झीनत अमान)

४८) आप मुझे अच्छे लगने लगे ..... (तनुजा)

४९) कब आओगे बालमा ........ (?? ?)

५०) पंख होते तो उड आती रे ...... (संध्या)

५१) ये दिल और उनकी निगाहोंके साये ..... (?? ?)

५२) हमने देखी है उन आखोंकी महकती ..... (?? ?)

५३) धानी चुनर मोरी हाय रे ..... (? ??)

Rohini Gore

इंगल्स स्टोअर मधल्या मजा

 

मी, विकी आणि कार्मेन (spanish) आम्ही तिघी उत्पादन विभागात आहोत. मला कार्मेन ने काम शिकविले. विकी आणि कार्मेन दोघीही एकमेकींच्या नावाने खडे फोडत असतात. उत्पादन विभागात खूप काम असते. आमच्या मदतीला सुशीवाल्या बायका त्यांच्या मनात असेल तर त्यांचे काम संपवून आम्हाला मदत करतात. त्यात एक लुलू नावाची बाई आहे. हे नामकरण विकिनेच केले आहे. ही लुलू नावाची बाई मुळची फिलीपाईन्स देशातली. ही ६३ वर्षाची आहे.

आम्हाला हॉट बारला मदत करावी लागते. कारण की कस्टमर्सना पहिले प्राध्यान्य दिले जाते. एकदा एक बाई आली आणि मी तिथे होते. तर मला म्हणाली दोन ड्र्मस्टीक. मी गोंधळले. विचारले शेजारच्या टबाटाला. ति म्हणाली she wants fried legs Rohini , oh ! (me) ऑर्डर देणाऱ्या बाईने पण ड्रमस्टीक वाजवण्याची ऍक्शन करून दाखवली आणि म्हणाली, it looks like drumsticks ! oh, got it ! (me) एका तंगडीची किंमत किती हे यादीत पाहिले आणि त्याप्रमाणे गुणिले २ करून लेबल प्रिंट केले आणि तिला २ तंगड्या दिल्या. इथे ऑर्डर देताना काही जण जेवणाची ऑर्डर देत नाहीत. तर काहीवेळा ८ किंवा १६ पिसेस ऑफ चिकन मागतात. त्यात 8 pieces means 2 breast, 2 thigs, 2 legs and 2 wings. त्याचे मी मनातल्या मनात मराठीकरण केले आणि मनातल्या मनात खूप हासले.

नंतर एके दिवशी एकदा एक माणूस आला आणि मला म्हणाला I want dark meat, मी परत गोंधळले आणि विचारले तर टबाटा म्हणाली he wants legs and wings rohini  गोंधळण्याचे कारण की जन्मात कधी मांस आणि चिकन पाहिलेही नाही आणि खाल्लेही नाही. मी मांस त्याच्या रंगावरून ओळखायला लागली आहे. हॅम म्हणजे गुलाबी , रोस्ट बीफ म्हणजे लाल त्याच्या कडा काळपट. बीचवुड हॅम म्हणजे गुलाबी आणि कडा विटकरी आणि फुलासारख्या गोलगोल. मांसाचे बरेच प्रकार आहेत. हॅमच्या पातळ चकत्या म्हणजे आपल्या तांदुळाच्या ओल्या पापड्या रंग वेगळा हॅल सलाड म्हणजे दिसायला गाजरहलव्यासारखे रंग वेगळा.  सगळ्यांना माहीती झाले आहे की मी पक्की शाकाहारी आहे ते. शिवाय मी दारूही पीत नाही आणि सिगरेटही ओढत नाही ते.

मला एकदा एकीने विचारले की इंडियातले सर्व लोकं असेच आहेत का? तर मी म्हणाले नाही गं ! आमच्यासारखी मोजकीच लोकं अशी आहेत. बाकी सर्वजण मांसाहार करतात, दारू पितात आणि आणि सिगरेटीही फुंकतात. ती हासली आणि ओके म्हणाली.

लुलूच्या मजा नंतर सांगीन.

२७ नोव्हेंबर २०२५

आजचा दिवस खूप वेगळा होता.प्रचंड थंडी आहे. लाँग विकेंडचा आजचा पहिला दिवस. नेहमीच मी काहीतरी वेगळे करते. आज मेथिची पीठ पेरून भाजी करायची मनात होती पण झाली नाही. उकडून बटाट्याची भाजीही करणार होते. तीही झाली नाही. भाजी झाली ती मेथी+ बटाटा. पण अजिबातच चांगली झाली नाही. उडदाची धिर्डी केली.  आज संध्याकाळी कारने भटकण्यासाठी बाहेर पडलो. बंद दुकाने, रिकामे रस्ते व रिकामे पार्कींग लॉट पहाताना छान वाटले. ग्रोसरी न घेता ज्या ज्या दुकानात जातो तिथे फक्त फेरफटका मारला. एक वेगळाच नजारा पहायला मिळाला त्यामुळे उत्साह आला. आज नेट्फ्लिक्स वर एक इंग्रजी सिनेमा पाहिला. त्याचे नाव एव्ह्रीबडी इज फाईन. हलका फुलका सिनेमा पाहिल्यावर छान वाटले. होस्टेज ही मालिका नेटफ्लिक्स वर पाहत होतो. अजून एक भाग शिल्लक आहे तो उद्या. ही सिरिज पण मस्त आहे. बाकी आज काही विशेष घडले नाही. थॅन्क्स गिव्हिंग ची सुट्टी असल्यानेच वेगळेपणा आला आज.

fb memory (september 19,2015)

 शनिवारी जेव्हा वि म्हणतो मला आज ऑफीसला जायचे आहे तेव्हा मला खूप आनंद होतो ! कारण की मी पण त्याच्याबरोबर ऑफीसला जाते. आज नेहमीप्रमाणे सकाळी साफसफाईची कामे उरकल्यावर निघालो. मेक्सिकन उपहारगृहात जेवण केले आणि थेट ऑफीस गाठले. जायचा यायचा रस्ता खूपच निसर्गरम्य आहे. वि ची कंपनी डोंगराच्या पायथ्याशी आहे तर सध्या आमचे घर डोंगराच्या वर आहे. ३ ते ४ छोटी गावं ओलांडून जावे लागते. जाताना उंच उंच डोंगर व डोंगरावरच्या माथ्यावरची घनदाट झाडे दिसतात की जी आभाळाला भिडलेली आहेत. परत येताना चढ लागतो आणि डोंगर खाली खाली जात आहे असे दिसते. आज आफीसमध्ये मी थोडी युट्युबवर गाणी ऐकली. नंतर मिटींग रूम मध्ये जाऊन थोडे अभ्यासाचे वाचले. नंतर चहा केला. व्हाईट बोर्डवर काहीतरी जसे येईल तसे स्केच पेनने उमटवले. वि चा फोटो काढला. नंतर थोडा वेळ ऑफीसच्या समोर असलेल्या सफरचंदाच्या झाडाखाली सावलीत बसले. वि चे काम साधारण ३ ते ४ तास होते. ते झाल्यावर निघताना चॉकलटे खाल्ली. घरी आल्यावर परत एकदा चहा घेतला. रात्रीच्या जेवणासाठी भाजणीची थालिपीठे खाल्ली. एकूण आजचा दिवस छान गेला ! 

ऑर्कुट मैत्रीण

 आज ऑर्कुटच्या आठवणीत. माझी ऑर्कुट मैत्रीण उमा आणि मी याहू मेसेंजर वर बोलायचो. मी तिला एकदा विचारले होते की एम पी ३ गाणी सीडी वर कशी अपलोड करायची? तर तिने सांगितले होते की आधी ती कंप्युटर वर डाऊन लोड करायची व नंतर ती सीडी वर उपलोड करायची. कोणत्या वर्षी हे उद्योग केले ते आता आठवत नाही. २००६ ते २०१० दरम्यान असेल. रेकॉर्ड केलेली गाणी इतक्या वर्षानंतरही जशीच्या तशीच आहेत. सीडी खराब झालेली नाहीये. आम्ही दोघी ऑर्कुट वर एकमेकींच्या प्रोफाईल विझीटर्स होतो. टोपी घातलेला तिचा फोटो अजूनही मला आठवतो. तिची मैत्रिण विनंती माझ्या वाढदिवसाच्या दिवशी आली होती. नंतर एके दिवशी तिने मला खूपच छान इंग्रजीतून लिहिलेली टेस्टिमोनिअल पाठवली होती. ती मी जपून ठेवली आहे. ऑर्कुट वर मजा मजा होती. गेले ते दिन गेले.

rohini gore 10 september 2025

सीधे रस्ते की एक टेढीही चाल है.

 

सीधे रस्ते की एक टेढी ही चाल है... गोलमाल है भाई सब गोलमाल है... गोलमाल गोलमाल....

रामप्रसाद दशरथप्रसाद शर्मा हा एक सी.ए. झालेला तरूण. त्याच्या मामाच्या मित्राच्या कंपनीत तो नोकरीला लागतो. मामाने मित्राजवळ आपल्या हुशार भाच्याची शिफारस आधीच करून ठेवलेली असते. ही नोकरी मिळवण्याकरता काही खास अटी आहेत रामप्रसाद ! त्या तुला मान्य कराव्या लागतील. तरच ही नोकरी तुला मिळेल. थांब हं जरा सांगतो. रत्ना बेटी जरा पानी ले आ ! रत्ना पाणी आणते. देखो राम, पहिली अट म्हणजे मुलाखतीला जाताना तुला डोक्याला तेल चोपडून जावे लागेल. कुडता पायजमाही हवा. और एक बात. उसे मुछे बहूत पसंद है ! मामा या कोणत्या जगावेगळ्या अटी ! ये मुझसे नही होगा. तुझे करना ही पडेगा, नही तो ये नोकरी हातसे गयी समझो. और उनकी एक बहूत सुंदर बेटी भी है. उसका मन भी तुझे जीतना होगा!

रामप्रसाद सर्व अटी मान्य करून मुलाखतीला जातो. रामप्रसादकडे कुडता पायजमा कुठून असणार ना ? त्याकरता तो देवेन वर्मा ची मदत घेतो. त्याला सांगतो यार एक दिन का सवाल है, मै बादमें लौटा दुंगा. देवेन वर्मा शुटींगमध्ये गुंतलेला असतो. तो म्हणतो थांब तू ये माझ्याबबरोबर आपण काहीतरी करू. देवेन आणि रामप्रसाद त्याच्या मेक अप रूम मध्ये जातात. देवेनच्या सांगण्यानुसार एक जण बरेच कुडते पायजमे घेऊन येतो. त्यात त्याला एक थोडा आखूद होणारा कुडता पायजमा सूट होतो. सर्व जामानिमा करून म्हणजे डोक्याला तेल चोपडून, आखूड कुडता पायजमा घालून व गळ्यात एक शबनम (पिशवी) अडकवून सच्ची मूछे असलेल्या रामप्रसाद वर उर्मिला डेटर्सचा मालक भवानीशंकर बेहद्द खूश होतो. अभ्यासा व्यतिरिक्त त्याला कशाचेही ज्ञान नाही असे रामप्रसाद दाखवतो. मुद्दाम चुकवलेली बॅलन्स शीट त्याला दाखवतो तेव्हा रामप्रसाद म्हणतो किस गधे ने ये बनाई है आणि चुका दाखवून देतो. मुलाखत संपल्यावर चेहऱ्यावर बावळटपणाचे आणि प्रामाणिक पणाचे भाव तसेच ठेवून घरी येतो. आणि एके दिवशी खेळाच्या पटांगणात रामप्रसादच्या बॉसला म्हणजेच भवानीशंकरला रामप्रसादचे खरे रूप कळते.

केस विस्कटलेले, डोळ्यांवर गॉगल, रंगीत शर्ट व मुछमुंडा रामप्रसाद त्याच्या नजरेस पडतो. येथून सुरवात होते गोलमालला ! एक खोटे लपवण्याकरता दुसरे खोटे व ते लपवण्यासाठी तिसरे ! एके दिवशी देवेन वर्माकडून रामप्रसाद नकली मुंछ बनवून घेतो. नंतर नुसती धमाल. पटांगणावर बघितला तो माझा जुळा भाऊ लक्ष्मणप्रसाद. तो काहीच काम करत नाही. मलाच सगळे घर सांभाळावे लागते, असे रामप्रसाद भवानीशंकरला सांगतो. जिधर मै हु उधर वो आता नही है और जिधर वो है उधर मै नही जाता. जुडवे है ना ! सगळे फसतात. मी काय करू? तू काही करू नकोस. त्याला पाठवून दे माझ्या घरी माझ्या मुलीला गाणे शिकायचे आहे. हा जुडवा भाईचा रोल सांभाळता सांभाळता रामप्रसादची त्रेधातिरपीट उडते. सज्जन, दुसऱ्याचा मान राखणारा निष्पाप रामप्रसाद ऑफीसमध्ये व संध्याकाळी तोच रामप्रसाद लक्षुमणप्रसाद म्हणजेच लकी बनून भवानीशंकरच्या मुलीला लुच्चा लफंगा बनूनगाणे शिकवायला येतो. गाण्यातले तत्वज्ञान भवानीशंकरला समजावून सांगतो. लक्ष्मणप्रसाद येतोच मुळी एका बोटात बाईकच्या किल्ल्या फिरवत आणि त्याला माळी म्हणून हाक मारतो. तो येतो तेव्हा भवानीशंकर बागेत काम करत असतो. त्याला म्हणतो जरा बुढ्ढे को बुलाओ. बुढ्ढा मै ! मै हुं उर्मिलाका बाप भवानीशंकर जिसे गाना सिखना है बागेत काम करणारा माळी म्हणजेच भवानीशंकर आहे हे कळल्यावर लक्ष्मण सॉरी म्हणतो तेव्हा भवानी म्हणतो बुढ्ढा तो मै हुं. हा आप बुढ्ढे तो है ही . मगर जैसे अंधे को अंधा नही कहना चाहिए, लंगडे को लंगडा नही कहना चाहिए वैसे बुढ्ढे को बुढ्ढा नही कहना उसे उसको मनको ठेंच पहुंचती है, चाहिए ऍम आय राईट?

एकदा रामप्रसादला बॉसला खोटेच सांगावे लागते की त्याच्या आईला बरे नाहीये कारण त्याला त्याच्या मित्रांबरोबर सहलीला जायचे असते. आता खोटी आई कुठून आणणार? परत मदतीसाठी देवेन वर्माकडे रामप्रसाद जातो. तो म्हणतो तेरी स्टोरी तो बहुत कॉम्प्लिकेटेड होती जा रही है. पहले कुडता, बादमें मुंछ, और अब तुझे नकली मां चाहिए ! ते दोघे कमला श्रीवास्तव कडे जातात आणि तिला नकली आई बनवण्यासाठी राजी करतात. तिने लिपस्टीक लावलेली असते. दागिने घातलेले असतात. महागड्या साड्या व उंच टाचेच्या चपला घालून ती मोठमोठ्या पार्ट्यांना जात असते. तिला पांढरी साडी, कुंकू नाही अशी मां तयार करतात. रामप्रसादची बहीण तिला सर्व समजावून सांगते. रत्ना कमला श्रीवास्तव यांना सांगते आंटी आपको सब मालूम है ना? हां हां मुझे सब मालूम है, घरमें एक मै हुं, एक तू है और एक रामप्रसाद. तीन नही आंटी चार लोग. वो लक्ष्मणप्रसाद जो नही है. मिसेस श्रीवास्तव रत्नाला म्हणते मै सब संभाल लुंगी, तू फिकर मत कर. आईची तब्येत बरी नाही कळल्यावर भवानीशंकर रामप्रसादच्या घरी तब्येतीची चौकशी करायला येतो. तब्येतीबद्दल प्रश्न विचारून भवानीशंकर हैराण करून सोडतो पण रामप्रसाद आणि रत्ना सर्व काही सांभाळून घेतात. या सर्व गोलमालमध्ये भवानीशंकर रामप्रसादला जावई करून घेण्याकरता उतावीळ झालेला असतो. तो लुच्चा लफंगा मवाली लक्ष्मणप्रसादचे तोंडही पहायला तयार नाही आणि बॉस भवानीशंकरची मुलगी उर्मिला बावळट रामप्रसादचे नावही घ्यायला तयार नाही. आता आली का पंचाईत ! जुडवे भाई आणि जुडवी मां यांचा नुसता गोंधळच गोंधळ दाखवून या चित्रपटाचा शेवट केला आहे. एके दिवशी नकली मां ला पार्टीला जायचे असते. तिथे ती नटून थटून जातेही. नेमका तिथे भवानीशंकरही आलेला असतो. कमला श्रीवास्तवला नटलेल्या रूपात पाहून तो बावचळतो. ती मैत्रीणींशी बोलत असते. तिथे तो येतो. तिला लगेचच कळते. त्याचे तोंड चुकवून ती दुसरीकडे जाते. परत तिथे भवानीशंकर हजर ! असे करता करता ती झोपाळ्यावर बसते.

हा सीन खूप छान आहे. झोपाळा हळूहळू हलत आहे आणि भवानीशंकर झोपाळ्यावर बसण्यासाठी प्रयत्न करत आहे. शेवटी झोपाळ्याच्या दुसऱ्या बाजूला बसून तो कमला श्रीवास्तवची चौकशी करायला लागतो. म्हणतो मैने आपको कही देखा है. आता नकली मां चांगलाच अभिनय करते. हां हां वो ! जो खारमें रहती है, उसकी बात कर रहे है आप? वो तो मेरी जुडवा बहन है, वो कमला और मै विमला. भवानी म्हणतो आपके खानदानमें कोई जुडवा होने की परंपरा है क्या? हां भाई देखो ना, मेरी नानी थी, उसकी भी एक बहन थी गंगा रानी, जमुना रानी, और ये राम और लक्ष्म ण. अशी सर्व बनवाबनवीची उत्तरे देऊन ती तिथून निसटते आणि घरी येते. तिकडे कार घेऊन भवानीशंकरही रामप्रसादच्या घरी हजर होतो खरे खोटे करण्यासाठी. कमला खिडकीतून कशीबशी घरात येते. इकडे लक्ष्मण प्रसाद व रत्ना चिंतेत असतात. कसातरी वेळ काढत असतात. एकमेकांना आता काय करायचे? असे खुणावत असतात. अश्यातच लक्ष्मण कौन है रे? असे ऐकल्यावर दोघांच्या जिवात जीव येतो. नंतर लक्ष्मण बाहेर जा ऊन पायजमा कुडता घालून रामप्रसाद येतो. भवानीशंकरला आता खात्रीच पटते की हे सर्व खरेच जुडवे आहेत. त्यानंतर भवानीशंकरच्या घरी रामप्रसाद जेवायला येतो तेव्हा डायनिंग टेबलवर जेवताना त्याची मिशी थोडी हलते आणि तिथून सगळी पळापळ होते. रामप्रसाद निसटतो आणि रामप्रसाद उर्फ लक्ष्मणप्रसादचे लग्न उर्मिलशी होते. लग्नमंडपात भवानीशंकर येतो आणि त्याला सर्व प्रकार कळून चुकतो. फोटो काढताना सर्व मुछमुंडे असतात.

मनोगती मैत्रीण

 मी काही महिन्यांपूर्वी रेडिओ कम सीडी व कॅसेट प्लेअर घेतला होता, त्यातला रेडिओ मी रोज दुपारी 2 तास लावते, तिथे रेडिओ जिंदगी वर जुनी हिंदी गाणी लागतात, आज मनात आले की सीडी ऐकू, बऱ्याच सीड्या आहेत, त्यातली एक सीडी आनंद देऊन गेली, बघू तरी कोणती गाणी आहेत म्हणून लावली तर पहिलेच गाणे गणपतीचे, आणि आज गणेश चतुर्थी ! काय हा योगायोग ! ही गाणी आम्हाला मनोगती वरदा ने रेकॉर्ड करून दिली आहेत, 2006-2007 च्या दरम्यान वरदा आमच्या wilmington च्या घरी आली होती, मनोगत वर तिची व्यक्तीगत निरोपावर आमची ओळख झाली आणि तिने आम्हाला विचारले तुमच्या घरी 2 दिवस रहायला आले तर चालेल का? आम्हाला दोघांना खूपच आनंद झाला, 2001 नन्तर आम्हाला पहिल्यांदाच इतकी मनमोकळी बोलणारी मराठी मुलगी भेटायला आमच्या घरी येणार होती, आम्ही दोघे तिला विमानतळावर घ्यायला गेलो होतो, मला तर काय करू नी काय नको असे झाले होते, तिच्याकडे असलेली गाण्याची यादी तिने मला पाठवली व यातली कोणती गाणी तुम्हाला हवी आहेत ते सांगा म्हणजे ती मी रेकॉर्ड करून देईन, तेव्हा मी मला अमूक गाणी हवी आहेत ते सांगितले होते. ती आमच्या घरी आल्यावर अर्थातच मनोगतावर चर्चा झाली, खूप गप्पा मारल्या व तिला आम्ही आमच्या कार मधून आजूबाजूच्या समुद्र किनाऱ्यावर नेले, नदीवर पण गेलो आणि तिला जायच्या दिवशी परत विमानतळावर सोडले, नंतर काही वर्षांनी आम्ही दोघे पण तिच्या दोन वेगवेगळ्या घरी गेलो होतो, जेवणात तिने मुळ्याची भाजी केली होती आणि आम्हाला गरम गरम पोळ्या वाढल्या, आम्ही तिला व तिच्या मुलांना घेऊन थाई उपाहारगृहात गेलो, तिची मुले खूप लहान होती, आमच्याशी खूप खेळत होती, मजा आली होती,, आजच्या दिवशी आठवणी जागृत झाल्या आणि छान वाटले rohinigore 27 August 2025