Wednesday, August 27, 2025

मनोगती मैत्रीण

 मी काही महिन्यांपूर्वी रेडिओ कम सीडी व कॅसेट प्लेअर घेतला होता, त्यातला रेडिओ मी रोज दुपारी 2 तास लावते, तिथे रेडिओ जिंदगी वर जुनी हिंदी गाणी लागतात, आज मनात आले की सीडी ऐकू, बऱ्याच सीड्या आहेत, त्यातली एक सीडी आनंद देऊन गेली, बघू तरी कोणती गाणी आहेत म्हणून लावली तर पहिलेच गाणे गणपतीचे, आणि आज गणेश चतुर्थी ! काय हा योगायोग ! ही गाणी आम्हाला मनोगती वरदा ने रेकॉर्ड करून दिली आहेत, 2006-2007 च्या दरम्यान वरदा आमच्या wilmington च्या घरी आली होती, मनोगत वर तिची व्यक्तीगत निरोपावर आमची ओळख झाली आणि तिने आम्हाला विचारले तुमच्या घरी 2 दिवस रहायला आले तर चालेल का? आम्हाला दोघांना खूपच आनंद झाला, 2001 नन्तर आम्हाला पहिल्यांदाच इतकी मनमोकळी बोलणारी मराठी मुलगी भेटायला आमच्या घरी येणार होती, आम्ही दोघे तिला विमानतळावर घ्यायला गेलो होतो, मला तर काय करू नी काय नको असे झाले होते, तिच्याकडे असलेली गाण्याची यादी तिने मला पाठवली व यातली कोणती गाणी तुम्हाला हवी आहेत ते सांगा म्हणजे ती मी रेकॉर्ड करून देईन, तेव्हा मी मला अमूक गाणी हवी आहेत ते सांगितले होते. ती आमच्या घरी आल्यावर अर्थातच मनोगतावर चर्चा झाली, खूप गप्पा मारल्या व तिला आम्ही आमच्या कार मधून आजूबाजूच्या समुद्र किनाऱ्यावर नेले, नदीवर पण गेलो आणि तिला जायच्या दिवशी परत विमानतळावर सोडले, नंतर काही वर्षांनी आम्ही दोघे पण तिच्या दोन वेगवेगळ्या घरी गेलो होतो, जेवणात तिने मुळ्याची भाजी केली होती आणि आम्हाला गरम गरम पोळ्या वाढल्या, आम्ही तिला व तिच्या मुलांना घेऊन थाई उपाहारगृहात गेलो, तिची मुले खूप लहान होती, आमच्याशी खूप खेळत होती, मजा आली होती,, आजच्या दिवशी आठवणी जागृत झाल्या आणि छान वाटले rohinigore 27 August 2025





Thursday, August 21, 2025

मनोगत - एक मराठी संकेतस्थळ जिथे मराठीतून लिहिता वाचता येते.

 एके दिवशी विनु विद्यापीठातून घरी आल्यावर त्याने मला सांगितले की तुझ्याकरता एक मराठी वेबसाईट आहे. मी अति आनंदाने ओरडले काय? मराठी वेबसाईट? तुला कशी कळाली? ही गोष्ट आहे २००४ सालामधली. वि म्हणाला अगं आमच्या गाण्यांच्या ग्रूपवर कळाली. लगेच आमचा डेस्क टॉप ऑन. मनोगतावर गेलो आणि विनायक त्या साईटचा सदस्य झाला. त्याने त्याची माहिती प्रोफाईलवर लिहिली. एके दिवशी मनोगतावर मी आलेली दिसले वि ला. हे काय तू पण झालीस सदस्य? मी म्हणाले म्हणजे काय, इथे मराठीत लिहिता वाचता येते. मग मला काही लिहावेसे वाटले तर सदस्य असलेले केव्हाही चांगलेच ना ! मनोगतावर येण्याची नोंद केली की तिथे अजूनही कोणं कोणं आलयं हे दिसायचे. सदस्य आले की त्यांची नावे आम्ही दोघेही वाचत होतो. सुरवातीला सुभाषचंद्र आपटे, नरेंद्र गोळे, अमित चितळे, द्वारकानाथ कलंत्री. प्रशासक या नावाने खुद्द प्रशासक आलेलेही कळायचे. आणि एक दिवस एक टोपण नाव दिसले. ते म्हणजे प्रवासी. या नावाचे आम्हाला दोघांनाही खूप कौतूक वाटले. मला आठवतयं मनोगतावर सुर्वे नावाच्या सदस्याने म्हणी लिहा ही चर्चा टाकली. मला तर खूप मजा आली. सुरवातीला मराठी टंकलेखन थोडे अवघड गेले पण नंतर सराव झाला. म्हणींमध्ये रोज आठवून आठवून २/४ म्हणी मी लिहायला लागले. पत्यांमधल्या चॅलेंज खेळासारखे रोज कुणी ना कुणी म्हणी लिहायचे. आणि त्यामुळे और एक, और दो, असे करत करत बऱ्याच म्हणी जमा झाल्या. त्यावेळी मनोगताकडे इतके लक्ष गेले नव्हते कारण की मी नोकरी करत होते. विनुच्या नोकरी निमित्ताने आम्ही दुसऱ्या गावात स्थलांतरीत झालो आणि माझे विसा स्टेटस बदलले. एच ४ वर वर्क पर्मिट मिळत नसल्याने नोकरी करता येत नाही. त्यामुळे मी घरकोंबडी झाले. सोबतीला मनोगत होते ते खरच खूप छान झाले.

मनोगतावर मला घरबसल्या छान छान कविता, कथा वाचायला मिळायच्या. चर्चा सदरात इतर सदस्यांनी व्यक्त केलेली मते पण कळायची. काही वेळा चर्चा खूपच रंगायच्या ! एकदा एका चर्चेत बटाटेवड्याचा विषय निघाला. त्या चर्चेत अजूनही काही सदस्यांनी अमुक एक पाककृतीची विचारणा केली. त्या चर्चेचा आढावा घेऊन प्रशासकांनी पाककृती हा विभाग सुरू केला. सुरवातीला खूप कमी कविवर्य होते ते म्हणजे सुभाषचंद्र आपटे, मिलिंद फणसे, प्रवासी, मानसी, अदिती, सोनाली आणि लेखकही खूप कमी होते ते म्हणजे प्रभाकर पेठकर, अनु, मृदुला, इद्यादी. जसजशी पाककृतीची विचारणा होत गेली तसतशी मी मनोगतावर पाकृ लिहायला लागले. नंतर अनुक्रमे अमेरिकेतले अनुभव, भारतातल्या आठवणी असे लिहीत गेले. इथे मराठी माणसं खूप ओळखीची झाली. याहू मेसेंजर वर ७०-८० जण जमा केले मी ! सकाळी डेस्क टॉप वर लॉग इन केले की पहिले मनोगतावर जायची सवय लागली. याहू मेसेंजर वर सकाळी उठल्यापासून ते रात्री झोपे पर्यंत कुणी ना कुणी असायचे. सर्व जगातल्या कानाकोपऱ्यातली मराठी माणसं स्क्रीनवर ! जेवण झाले का? मनोगतावर काय नवीन आले? याहूवरच्या प्रत्येक जणांच्या खिडक्या उघडायच्या. खिडकीतून विचारणा व्हायची काय चालू आहे सध्या? आम्ही एकटे आहोत असे आम्हाला कधीच वाटले नाही. अनेक चर्चा कविता लेख याची चंगळ होती. २००५ ते २००८ या तीन वर्षात मनोगत खूप बहरले. एके दिवशी मनोगत कोलमडले, विखुरले गेले. प्रशासकांनी ते सर्व निस्तरण्याचा प्रयत्न करून परत मनोगताची उभारणी केली. सर्व सदस्यांना सांगितले की आपापले लेखन जतन करून ठेवा आणि यातूनच ब्लॉगचे वारे वहायला सुरवात झाली. बरेच जणांनी आपापले लेखन ब्लॉग वर जतन करायला सुरवात केली. माझ्या दोन ब्लॉगचा जन्म याच काळातला. 
 
 
मनोगतावरची खरी करमणूक टोपण नाव घेणाऱ्या सदस्यांची. कोणं कोणं आलयं या सदरात ती नावे समजायची आणि आम्ही खूप हासायचो. ती नावे आहेत अनुक्रमे खादाड बोका, उपाशी बोका, काय जोडी आहे नै ! कोकणस्थ आले की देशस्थ लगेच दोन पावले कोकणस्थांच्या पुढेच ! टग्या आल्यावर टुण्याला पण यावेसे वाटले. ययाती आल्यावर देवयानी ने का म्हणून मागे रहावे? माफीचा साक्षीदार यांनी कविता लिहिली की नम्रपणाने शेवटी माफी मागणार. एवढा नम्रपणा बरा नव्हे ! टोपण नावाचा उच्चांक गाठला तो "लुब्रा मेला" या सदस्याने. वा ! नाव घेणाऱ्याचे कौतुक करावे तितके कमीच, नाही का? परी आणि बदक छान वाटले. नुसते मनोगतावर डोकावून जाणार. मनोगतावर खऱ्या नावाने लिहिणारे कमीच होते. टोपण नावे जास्तीची. सर्वसाक्षी, (खरे नाव कळाले तरी आम्ही त्यांना याच नावाने संबोधतो.😃 ) तो, प्रवासी, चौकस, हर्षल खगोल, कुशाग्र, भाष, शुद्ध मराठी, मी मराठी, संग्राहक, वळू, खारूताई, हरणटोळ. तसे अजून बरेच आहेत. rohinigore 21 august, 2025

Friday, August 08, 2025

८ ऑगस्ट २०१८

 आज संध्याकाळी एकमेकांना बोलावल्यासारखे पावसाळी ढग जमा झाले. खूपच गर्दी केली होती ढगांनी. नंतर थोड्यावेळाने अर्थातच पाऊस कोसळून थांबला. आज सूर्यास्त दिसण्याची चिन्हं दिसत नव्हती. खूप नाही तरी आज सूर्यास्ताने थोडे रंग दाखवले. निळ्यावर गुलाबी उठून दिसत होते. sunset - August 8th 2018 Hendersonvile, NC

 







 

Thursday, July 24, 2025

2025 (2) photos

 






















Tuesday, July 22, 2025

2025 (1) photos